Mam wybór

I jak tam drodzy państwo, obowiązek obywatelski spełniony ?  Kto nie spełnił, jest be. No chyba, że chciał głosować na (Bez)prawie i (Nie)sprawiedliwość, to słusznie, że został w domu:) Ale, że inni zostali, to się naprawdę dziwię, oj dziwię...

Jednak, jako że staram się, aby mój blog był apolityczny (niezależnie od tego, jakie mam poglądy) to nic więcej nie rzekę, z wyjątkiem jednej jeszcze wzmianki na końcu. Zacznę neutralnie, o pogodzie. Pogodę w październiku mamy piękną. Czyste niebo, ogromny złoty księżyc w pełni towarzyszył mi w czasie wieczornych powrotów do domu, a do snu co wieczór pohukiwała mi donośnie sowa pójdźka. Wszystko to nastrajało mnie na tyle optymistycznie, że sobie na sobotę gości zaprosiłam. Posiadanie nie wypitego greckiego wina zobowiązuje:) Było nas razem osób sześć, więc jak dla mnie - cała chałupa. I śmiem twierdzić, że ciasto tiramisu robię lepsze niż rodowici Włosi - zjedzona została cała blacha.  A przecież goście głodni nie byli, bo wcześniej dostali gar zupy dyniowej (zjedzona do pustego dna w dużym garze) oraz duszony schab. Tajemnicą jest to, że do tiramisu zamiast ubitego surowego białka, dodaję ubitą na bardzo sztywno 36% śmietanę. Reszta przepisu bez zmian. Ciasto rozpływa się w ustach, a nie w blaszce i nie rośnie w tychże ustach, gdy do głosu dochodzi świadomość, że jem SUROWE JAJKO. A, bo żółtka  ubijam na parze czyli nie do końca są surowe:) Tak więc, całą sobotę od 10.00 (pierwszy gość) do wieczora miałam zajętą. Szczęśliwie konsumpcję przygotowałam w piątek, z myślą, że w sobotę to ja wyspać bym się chciała i faktycznie, ledwo wstałam na tyle, żeby zdążyć po pierwszego gościa, który zapowiedział się na południe czyli de facto na 10.00:)) Bynajmniej nie narzekam z tego powodu, fajnie było. Pogoda piękna, słoneczna, pozwoliła nam na nieśpieszny spacer nad rzekę oraz na zdjęcia w ogrodzie na tle złocącego się klonu. Goście oprócz tego, że ze mną, to spotkali się wzajemnie sami ze sobą po długiej przerwie, więc wszyscy zadowoleni.

Dzisiejszy dzień równie ciepły i słoneczny, w pierwszej części przeznaczyłam na rowerowanie (eh, to tiramisu...!)

 Lasy pełne grzybiarzy. I nawet coś znajdują.

Po drodze stare kapliczki, bramy, dworki... a w jednym z nich punkt wyborczy. I nawet spory był w nim ruch. Jednak tamto miejsce, to gniazdo wielbicieli rządzących, więc rzuciwszy na nich pogardliwym okiem, odjechałam :)

Głosowanie przełożyłam na późne popołudnie, jako, że wieczorem wybierałam się na koncert symfoniczny. Zagłosowałam tak, jak trzeba, ale niestety, mój głos niekoniecznie się na coś przydał, chyba, że jakoś te partie tak się spikną, żeby wyplenić chwasta. Przykro mi, że ludzie rozumu nie mają. Dziwne tylko, że nikt się nigdy nie przyznaje, że głosował na partię z naleciałościami nacjonalistycznymi i komunistycznymi, a tych głosów ponad 40%. Krasnoludy na nich głosowały ? A może to wstyd na tę partię głosować ? To czemu to robią ? Dla różnych "pińcet plusów" ? No nic, chyba pora czynić plany spędzenia emerytury gdzie indziej, bo to nie na moje nerwy taka Polska, jaka się zapowiada za rządów człowieka, który podziwia białoruską demokrację. Mam wybór, paszportu nie oddam:)

Choć kto wie... Niejaki Kaczyński powiedział: Wygraliśmy mimo potężnego frontu przeciwko nam. Czyli co ? Jednak jest ten potężny front przeciwko kaczystom, z czego nawet ten pseudolider zdaje sobie sprawę. W końcu ponad 50% głosowało przeciwko nim. I tego się trzymajmy !

Aby zakończyć nieco przyjemniej dodam, że koncert symfoniczny trochę  mnie wyciszył przed nerwowym oczekiwaniem na wynik i za tydzień wybieram się jeszcze raz. Nie wiem, z jakiej to okazji, ale bilety na te cykliczne koncerty są dwa razy tańsze niż zwykle, choć wykonawcom nie można zarzucić braku talentu i sławy. To spora zachęta:) Umówiłam się także na spotkanie z koleżanką w tygodniu, bo może w przyszłym roku we dwie pojedziemy do Grecji, jako, że pozazdrościła mi tegorocznego wypadu. Trzeba byłoby obgadać wstępne warunki, bo biura podróży już mają ofertę na sezon 2020. W końcu szybko zleci:) Bo zauważyłam, że jak się weszło w pewien wiek, to czas - niestety- przyśpieszył.

Chciałabym wszystkim, mimo wszystko, życzyć pogody ducha. Cztery lata także szybko zlecą.