Coś luksusowego

Zobaczyłam  w necie reklamę znanej firmy kosmetycznej: kremy za grosze. Za grosze ? Tej firmy ? Aż zajrzałam z ciekawości, ile te grosze wynoszą.  Najtańszy krem w promocji 110 PLN. Cóż, na sobie nie warto oszczędzać, cóż to jest 110 pln, jeśli w zamian będę piękna i młoda i tak dalej ble ble ble... Jednak nie kupię, choć mnie stać. Nie wierzę w cudowne działanie cudownych, coraz to innych składników w kosmetykach. Owszem, kosmetyki mają dobry wpływ na skórę, ale nie cudowny. Tak wiem, nie znam się, przyznaję, jednak opieram się na doświadczeniu. To co jemy, co pijemy, jak żyjemy, ile śpimy, to ma większy wpływ. Aktywność fizyczna, zdrowe jedzenie więcej znaczy niż jakiś składnik kremu, nagle podobno odkryty.

Jakiś czas temu świat zachwycił się śluzem limaka w kosmetykach, kupiłam i ja krem z tym składnikiem. Mimo mikro śladu w kremie czegoś co występuje w ślimakowym śluzie, bardzo szybko zaczął on oddziaływać na  moją skórę. Uwidoczniło się to w postaci licznych pyszczy na twarzy, bardzo bolesnych i gojących się dość długo. Nie od razu skojarzyłam z kremem, jednak bez wątpienia był on sprawcą mojego oszpecenia. Odstawiłam (szkoda, że nie wyrzuciłam) i używałam do nawilżenia pięt, w tym miejscu nie dostałam alergii:) Do twarzy kupiłam tanie kremy po kilkanaście plnów i one są najlepsze, bo sprawdzone przez lata.

Kiedy na początku maja była u mnie wnuczka, buszowała po mojej sypialni, między innymi na toaletce z kosmetykami. Posmarowała się tym nieszczęsnym kremem ze ślimakiem pod moją nieobecność ! Alergię na buzi było widać przez tydzień. Krem wylądował w śmieciach, a ja mam wyrzuty do dziś.

W młodości używałam tylko kremu nivea, którego jednym z głównych składników jest euceryt. Euceryt jest alkoholem lanolinowym z wysoką zawartością cholesterolu, wykazującym niski potencjał alergiczny, a więc bezpieczny dla skóry. Krem Nivea wymyślił polski Żyd z Gliwic, Oskar Troplowitz. To on wynalazł też pastę do zębów, pomadkę do ust, białe pachnące mydło i plastry z opatrunkiem. Nie żyje już od ponad 100 lat, a jego krem w niemal nie zmienionym składzie nadal ma się dobrze i jest kremem najbardziej popularnym na świecie. Sprzedawany jest w 150 krajach świata, nawet w Zanzibarze i Papui-Nowej Gwinei. Niebieskie pudełeczko kremu Nivea nie zmieniło się od stu lat (na początku było żółte). Chyba każdy człowiek na świecie wie, jak ono wygląda.

Największa fabryka była w Polsce (choć siedziba firmy o nazwie Beiersdorf znajdowała się w Hamburgu) i oprócz kremu produkowano jeszcze inne wyroby. W czasie zawieruchy wojennej receptury przepadły. Jednak pracownicy z pamięci odtworzyli dość prosty skład kremu Nivea i kiedy po wojnie Polska w ramach odszkodowania wojennego otrzymała prawo do marki Nivea, znów ruszyła produkcja w poznańskiej fabryce. W 1997 Niemiecka firma Beiersdorf odkupiła jednak to prawo. Przy okazji opakowanie z tworzywa zastąpiono metalowym. A jednak najlepiej sprzedaje się to polskiego pomysłu, plastikowe niebiesko-białe:)

Pierwotnie euceryt pobierano z łoju z mieszków włosowych owiec. Potrzebny był do tego, aby związać czymś wodę, glicerynę, olejek różany i liliowy oraz kwasek cytrynowy, Potem okazało się, że dodatkowo euceryt tworzy na ciele warstwę, która zatrzymuje w skórze wodę, zatem wpływa na jej nawilżenie, wygładza zmarszczki i poprawia kondycję naskórka, stymuluje też produkcję lipidów. A ponieważ zawiera także panthenol to także łagodzi podrażnienia skóry. Nadaje się dla człowieka od pierwszego dnia życia do ostatniego.

Kogo interesuje porównanie kremu nivea z innym drogim kosmetykiem, zapraszam do przeczytania artykułu z LINKA

Dodam, że ten post nie jest sponsorowany i nie jest reklamą:) To mój osobisty subiektywny odbiór produktu i wyczytana ciekawostka.

Dziś cerę poprawiałam sobie na dworze, na świeżym wilgotnym powietrzu.

Owszem, padało, ale mam przecież kurtkę nieprzemakalną z kapturem i buty. To poszłam. Zresztą potem przestało padać, a potem znów zaczęło.

Najprzyjemniejsze chwile spędziłam na granicy lasu i łąk, w pobliżu rzeki. Wrażenia fantastyczne. Cisza wokół, tylko donośny śpiew ptaków dochodził z lasu. Nade mną krążył bocian, coraz wyżej i wyżej, zataczał równe koła aż zniknął w przestworzach. Nisko z szumem skrzydeł przeleciały dwie białe czaple. Pod pobliskim krzaczkiem zatrzymała się mała myszka. Na brzeg rzeki podszedł młody sarni koziołek, rozejrzał się, zatrzymał na mnie wzrok... nachylił się i napił wody z rzeki. Chwilę jeszcze postał i powoli oddalił w głąb lasu. Tuż obok mojej głowy śmignął szybkim lotem zimorodek i usiadł w gęstej koronie niedużego drzewka. Jako, że "wystawałam" ponad powierzchnię łąki, jaskółki obrały mnie sobie za tyczkę do slalomu i podlatywały tak blisko, że gdyby nie ich szalona prędkość, mogłabym je głaskać w locie:)

Wkoło coś bzyczało i pachniało. Pokrzykiwania bażantów niosły się po okolicy.  To się nazywa luksus:)!

Piękna wiosna, piękny dzień, choć deszczowy. Dał siły do życia wielu roślinom, także tym moim na działce i w ogrodzie, z czego się bardzo cieszę. Wczoraj posadziłam dwie pęcherznice - żółtą i czerwoną - im deszcz także się przydał.

Jeśli nic się nie zadzieje złego, będzie urodzaj porzeczek.
Nie można tego być pewnym, ale ostatni przymrozek im nie zaszkodził. Niestety, niektóre  liście ogórków zżółkły od chłodu, jednak widzę, że nowe wyrastają zielone, może odbiją i nie będę musiała drugi raz sadzić sadzonek.

Kończy się weekend, pełen zwykłych i niezwykłych przyjemności. Do niezwykłych zaliczam wczorajszy całodzienny pobyt u mnie najmłodszej wnuczki,  14-miesięcznej. Cudowna kochana dziewczynka:) Pomogła mi podjąć decyzję: jutro wybieram się do sklepu kupić wszystkim moim wnuczkom rowery, w końcu za moment 1 czerwca:)