Powrót

Wpadłam jak śliwka w kompot i oglądam japońskie filmy. Są extra. Japonia to taki specyficzny zamknięty kraj, nikt nie wie, co tam się właściwie dzieje, ale filmy robią świetne. Ostatnie moje odkrycie to "Zakazana namiętność Ju Dou".  Dodatkowym atrybutem jest zazwyczaj muzyka do filmu, niżej soundtrack do filmu "Spragnieni miłości", piękny  i film i muzyka. Oglądaliście kiedyś ? (proszę nie mylić z dość słabą książką o tym samym tytule, ale całkiem o czym innym)

Poza tym zrezygnowałam netflixa. Filmy i seriale, jakie są tam prezentowane, są na niskim poziomie, czasem szukałam czegoś fajnego przez godzinę i ... nic. Nie ma dobrego wyszukiwania i katalogu, co tam było do obejrzenia to już przez rok obejrzałam, reszta to sieczka. Przez miesiąc testowałam viaplay i jak dla mnie jest lepszy. Obejrzałam z zainteresowaniem kilka seriali na przyzwoitym poziomie. 

Poza tym wróciłam do pracy. Jest ok.

No i spędziłam trochę czasu na Roztoczu, łapiąc ostatnie słoneczne dni. Zainteresowanych zapraszam tutaj: GDZIE BYŁAM, JAK MNIE NIE BYŁO Wpisów jest kilka, trzeba na dole klikać w "Starsze posty", żeby zobaczyć pozostałe. Przyznaję, że byłam dość monotematyczna:)

Cmentarz grekokatolicki Stary w Lubyczy Królewskiej

Cerkiew w Kniaziach

Cmentarz w Kniaziach

 Wieś Huta Stara, tu zarówno anioł jak i diabeł mówią dobranoc, ale klimat jest wspaniały. Kilka zabudowań, las, las i las, stary cmentarz i bunkry.

Wodospad w Starym Bruśnie

Cmentarz w Starej Hucie

Schron na linii Mołotowa koło Starego Brusna

Krzyżak pilnuje cerkwi w Nowym Bruśnie:)

Kot z Siedlisk k/Hrebennego:)

Kirkut w Józefowie Roztoczańskim

Zalew w Majdanie Sopockim

 Górecko Kościelne

Miejsce dawnej wsi Rudka i pomnik poświęcony jej mieszkańcom

Chotylub

Gorajec

Szumy na Tanwi - Hamernia

Powrót:)

Kto nie wie, gdzie spędzić jesienny urlop, niech rusza na Roztocze. Albo niech planuje przemierzanie roztoczańskich ścieżek w przyszłym roku. Niektórzy lubią też zimą:) Jest to region, gdzie historia aż huczy. Pogranicze polsko-ukraińskie, osadnictwo niemieckie. Bieda i bogate dwory. Kamieniarze i możni panowie. Tragiczne losy Polaków i Ukraińców w czasie i po II wojnie. Akcja Wisła. Napady sotni UPA. Gdzie się nie ruszyć, tam ślady dawnej przeszłości. I do tego cuda przyrody. I spokój. 

Ani w tym wpisie, ani na drugim blogu nie pokazałam wszystkiego, tak dużo było tych atrakcji. Wędrówka szlakiem źródeł Tanwi. Opowieści starszej kobiety spotkanej na cmentarzu w Nowym Bruśnie o tym, jak osiedlono jej rodzinę w domu, z którego w ramach akcji Wisła wywieziono rodzinę ukraińską. Jak w piwnicy znaleźli ukrywającego się właściciela, jak przez lata z nimi mieszkał i tu umarł. Pani mówi, że wciąż przychodzi na ten stary cmentarz, sprząta i pilnuje, żeby nikt nie zniszczył (cmentarz nie jest ogrodzony i jest otwarty wprost na pole.) 

Nie opowiedziałam o zafoliowanych przedwojennych zdjęciach, jakie spotykałam na cmentarzach i wsiach; do nich dołączony był numer telefonu i adres email z prośbą, że jak ktoś kogoś ze zdjęcia rozpozna to niech się skontaktuje, bo autor szuka przodków. 

Nie opowiedziałam o uczuciach jakie się we mnie rodziły, kiedy tak sobie po Roztoczu buszowałam. Naprawdę, nie zamieniłabym tego na pobyt w luksusowym hotelu za granicą, w życiu:)

A to już Poleski Park Narodowy - początek kładki Czachary

Wzięłam też udział w imprezie pod hasłem Pożegnanie Żurawi w Poleskim Parku Narodowym. Ziąb był okrutny, błotko i co chwilę padało:) Obserwację prowadziliśmy z wieży z widokiem na Bagno Bubno. Żurawie wypięły się na swoje święto:) Przeleciały cztery wielkie klucze, te ciemne plamki na drugim zdjęciu to ptaki, część klucza:) Było aż ciemno od chmur i mżawki, ledwo co było widać. Pokazało się kilka mniejszych przelotów i tyle:) Ale i tak była radość, bo darły się pod niebem i ich krzyk rozlewał się po polach i to było bardzo przyjemne.

Była i przygoda:) Kiedy pieszo wracaliśmy z bagiennej ścieżki, przebiegł bardzo blisko ogromy łoś! Serce miałam w gardle, a duszę na ramieniu:) Obejrzał się, zwolnił i wbiegł w las. Pytacie, gdzie zdjęcie ? Ano, aparat był w plecaku, zanim go wyjęłam, to po łosiu tylko ślady zostały:)

Na koniec, w towarzystwie przewodników PPN zjedliśmy własnoręcznie upieczone kiełbaski, popiliśmy gorącą herbatą, odpoczęliśmy pod wiatą i pojechaliśmy jeszcze do siedziby dyrekcji PPN zajrzeć do piwnicy.

A w piwnicy inkubatorki z żółwikami:) Było ich na pewno ponad sto. Już niedługą pójdą... do piachu:) Czyli zostaną przewiezione w swoje naturalne środowisko, gdzie zagrzebią się w błotku i pójdą lulu. Gdy minie zimowy czas, będą buszować po poleskich bagienkach, więc może się jeszcze z nimi zobaczymy:)

Przy powrocie, gdy wsiadaliśmy na poboczu do auta, kilkanaście metrów od nas przystanął w biegu koziołek, zlustrował nas i pobiegł dalej:)

No i tak to. Nieco pracuję w ogródku i na działce, ale apogeum prac jesiennych jeszcze przede mną. Przez deszcz zmarnowało się sporo malin, bardzo obrodziły w tym roku, ale deszcze je wykończył.  Zdążyłam zrobić sporo soku, dżem przecierany i nalewki. Nasmażyłam powideł ze śliwkami, moje ulubione smarowidło. Dwa słoiczki zrobiłam z dodatkiem czekolady wg przepisu ze strony kulinarnej, ale to nie moja bajka, same są lepsze, zarówno powidła, jak i czekolada.

W ogródku jeszcze zielono, a nawet  barwnie. Pięknie kwitnie biała hortensja, róże, cynie i astry, które uwielbiam.

I ślaz:)

Trzymam kciuki za jutrzejszą pogodę, bo mam plan:) Dzisiejszy dzień był na luzie, nic nie robiłam, pranie samo się kręciło, chodziłam trochę z psem, pokręciłam się po podwórku, posiedziałam na huśtawce. Skończyłam książkę "Wyspa kobiet morza" Lisy See. Bardzo mądra  książka, bardzo wartościowa pod każdym względem, także poznawczym i moralnym. Zaczęłam "Prywatne życie łąki" (autor John Lewis-Stempel), cudowna książka o życiu na wsi wśród natury, o rolli tej natury. Jeśli nie wiecie co czytać, polecam obie.