Kobieta samotna

Skończyła się zima, czas zmienić opony w aucie i zrobić pozimowy przegląd. Ponieważ co dwa lata zmieniam auto, co prawda jesienią, to jestem też ciekawa, co fachowiec sądzi o moim aucie i czy jeszcze do jesieni pojeździć czy już szykować do sprzedaży. Zaprowadziłam więc auto do warsztatu. I tu się przyznaję, że zdradziłam mojego pana mechanika Adama, do którego ze swoimi autami "chodziłam" od 2007 roku. Przyczyną "zdrady" jest to, że jakoś tak chyba trzy lata temu od pana majstra odeszła żona. On to bardzo fajny przyzwoity facet. Pracowity, przystojny, energiczny, kasę przynosił do domu, słowny i uczciwy. To ona była taka trochę nie-ten-tego. Nigdy nie pracowała, tylko leżała i pachniała. Pojechała niby to do syna w GB, a tak naprawdę to uciekła z jakimś kochankiem zabierając ze sobą drugiego małego synka pana majstra. Pan Adam załamał się i zaczął partaczyć robotę. Rozumiałam to załamanie i jego skutki, i jak mi co trzeba było, to nadal przyprowadzałam auto, ale jednocześnie przynosiłam kartkę, na której pisałam czego chcę w kwestii auta i po robocie musiał mi to odhaczyć i wyspowiadać się z tego co zrobił i z kasy. Stał się bowiem bardzo roztargniony i niedokładny. Wielu klientów od niego odeszło, stracił kontrolę nad pracownikami. Ja zostałam, bo mi go było szkoda. I moja córka też. Ale jak ostatnio po wykonaniu jakiejś naprawy krzywo złożył w  jej aucie zderzaki i podrapał lakier, to miarka się przebrała. Trzy lata to dość czasu, żeby się ogarnąć i wrócić do równowagi, jak mi się zdaje. Ponadto, ponieważ klientów ma teraz mniej, to podwyższył ceny, żeby trochę się odkuć. Przestało mi się to podobać.

Podjechałam więc do innego mechanika, poleconego przez kogoś, komu ufam. Nie z miasta, ale z najbliższej okolicy. Powiedziałam co chcę, i żeby wszystkie płyny wymienił i posprawdzał klocki i drążki, no wszystko, co ma wpływ na bezpieczeństwo. Wyliczam, wyliczam.... w końcu on przy jakiejś drobnostce mówi: a tego to mąż pani nie może zrobić ? To łatwe, po co pani ma płacić ? A ja na to z godnością: JA NIE MAM MĘŻA. A pan lekko zażenowany: A,TO PANI JEST SAMOTNA. O żesz:! Odruchowo mówię: ALEŻ SKĄD! Pan dziwnie się spojrzał i wrócił do właściwego tematu naszej rozmowy. Auto zaprowadziłam w czwartek po południu po kijkowaniu (18 km na piechotę!:) i musi zostać do poniedziałku, bo pan dziś już nie miał czasu, jutro ja nie mam czasu, w poniedziałek pracuję do wieczora, więc odbiorę we wtorek. Do tego czasu do pracy dwa razy pojadę busem, a o wrażeniach pewnie napiszę:)

Ale ja chciałam o tej SAMOTNEJ KOBIECIE z mojej grupy wiekowej. Wpisałam w wyszukiwarkę hasło i czego się dowiedziałam. Otóż, że samotna kobieta to pojęcie negatywne. Bo kobieta samotna, to kobieta bez męża, a więc coś z nią jest nie tak. Pewnie jest przemądrzała, na pewno ma problemy z alkoholem, nie umie gotować, za dużo zarabia i pogardza mężczyznami z mniejszymi dochodami, jest brzydka i nikt jej nie chce, ma kota w domu, jest pedantką, jest zazdrośnicą, płacze byle czego, jest perfekcjonistką, jest seksoholiczką albo dla odmiany nie lubi seksu, jest sfrustrowana, to pracoholiczka albo kobieta leniwa i brudaska, jest smutna albo za bardzo rozrywkowa, niedostępna, złośliwa, dominująca, wymagająca, złośliwa, bezkompromisowa, stara i zaniedbana, rozchwiana emocjonalnie, nieobliczalna, pedantyczna, gadatliwa, plotkara, za bardzo aktywna.

Aaaa.... zapomniałam dodać, że to z forów dla mężczyzn:))) Nie utożsamiam się z kobietami o powyższych cechach, oprócz jednego . Mam kota. A nawet koty. Ale to chyba nie oznacza, ze jestem samotna ? :)

Pewna kobieta-naukowiec zrobiła badania i wyszło jej, że są dwa typy dojrzałych kobiet bez męża: samotne i nie samotne. Samotne marzą o mężczyźnie w swoim życiu, nie umieją same żyć, nie radzą sobie w czynnościach życiowych, tęsknią, marzą o księciu albo niechby chociaż był jakiś grubas w przydeptanych kapciach i są na skraju depresji. Marzą o miłości, liczą puste dni i z nienawiścią witają każdy dzień w pustym łóżku. Zamykają się w domu, nigdzie nie wychodzą, bo samej kobiecie rzekomo nie wypada. Przyczyny są różne - albo kobieta ma problem z nawiązywaniem więzi i utrzymaniem znajomości, albo faktycznie ma duże wymagania, albo ma traumę po poprzednich związkach i najnormalniej w świecie boi się wchodzić w dalsze układy damsko-męskie i cierpi w czterech ścianach. To nie ja, ja mam problem ze zrozumieniem takich kobiet, choć bardzo się o to staram. I absolutnie je szanuję.

Druga grupa kobiet bez męża/mężczyzny to kobiety same z wyboru, ale nie-samotne. TO JA !:) Miałam już męża i nawet nieślubnych partnerów:) Przeżyłam największą miłość świata (z niemężęm:) i drugą równie wielką (też z niemężem:), jakieś mniej angażujące uczuciowo znajomości też miałam. I wystarczy.  Pora na życie dla siebie. Nie musi to być od razu Życie  z wielkiej litery pisane, potrzebuję także zwykłego codziennego życia bez marudy koło siebie, bez zobowiązań i obowiązków wynikających z obecności drugiej osoby, nie chce mi się tracić energii i sił na troszczenie się o bliską osobę. Troszczyłam się o dzieci i już sobie poszły z domu, dlaczego miałabym je zastępować jakimś facetem ? Wstaję, kiedy chcę. Jem, co chcę. Robię, co chcę. Wychodzę i wracam, kiedy chcę. Nie muszę się nikomu podporządkowywać. Nie muszę się dla nikogo starać, jedynie dla siebie i o siebie. Nie muszę liczyć się  z niczyim zdaniem, iść na ustępstwa ani sprzątać po kimś i prać przysłowiowych skarpetek. Mogę działać spontanicznie, bo nikt mnie nie powstrzymuje. Sama decyduję o swoim życiu. Mój błąd, moja sprawa, ale także: mój sukces, moja śmietanka:) I nikt mi nie dziamie za uchem, ze "mogłaś zrobić tak jak mówiłem, sama to spartaczyłaś". Moja praca - moje pieniądze, i nikomu nie muszę się tłumaczyć, na co wydałam. Samotne noce ? Wreszcie mam całe łóżko dla siebie, nigdy nie lubiłam spać z kimś innym w jednym łóżku. Ranki w pojedynkę ? Nie ma nic lepszego, jak wylegiwanie się w ciszy i spokoju. Często wychodzę z domu. Moim hobby jest łazikowanie, jak nazywam swoje włóczęgi po okolicy. Pieszo, z kijkami, w lecie rowerem, z aparatem lub bez. Wychodzę też od czasu do czasu na jakiś koncert lub przedstawienie, albo jakieś spotkanie. Nie mam problemu ze znalezieniem osoby towarzyszącej. Czasem ja komuś proponuję, czasem ktoś mnie. A jak chcę , to idę sama. Czasem nawet tak wolę, jeśli nie chce mi się słuchać czyichś komentarzy podczas przedstawienia na ten przykład albo podczas wyjazdu, jak na przykład tydzień temu na Roztocze. Na wakacje najbardziej lubię wyjeżdżać sama. Nawet jak w życiu byłam akurat z kimś, to starałam się bez obrazy majestatu, choć raz w roku wyjechać bez towarzystwa. Czasem nie odbyło się bez gadania, że dlaczego sama, ale o co ci chodzi,. a co ja ci zrobiłem itp. Nic mi nie zrobił. Po prostu tak chciałam. Na wyjazdach często spotykam kobiety w pojedynkę, ładne, zadbane, wesołe, mądre kobietki. Panów w pojedynkę bywa dość mało.
Nie ma nic lepszego, niż wędrówka po górach w pojedynkę, tylko ze swoimi wrażeniami i myślami.

Egoizm ? Może i tak, ale całkiem mi pasuje. No, chyba, że trafił by mi się przypadkiem taki na przykład... Dominik Strzelec:) Podkreślam PRZYPADKIEM, gdyż nie szukam partnera do życia, żadnego, tym bardziej jakiegoś pierwszego lepszego z brzegu albo nie daj boosze takiego, co by ze mną chciał mieszkać.  Mimo takiego stanowiska mam wielki szacunek do instytucji małżeństwa i podziwiam bardzo pary, które w zgodzie żyją ze sobą latami, nadal się kochając. Ale to chyba nie dla mnie taka impreza...:) Nie każdy może być prezydentem, nie każdy będzie szczęśliwy w małżeństwie...

Co widzę wokół siebie ? Wiele kobiet bez męża. Mam kilka koleżanek żyjących solo. Żadna nie jest samotna, włączając mnie. Jedna prowadzi firmę i rozkwitła dopiero, jak się rozwiodła. Druga od lat w pojedynkę, z córką nastolatką, bardzo zaangażowana społecznie i zadowolona z życia. Trzecia, sama zbudowała dom i twierdzi, że nie zrobiła tego po to, żeby jej w nim jakiś facet przeszkadzał :)

Myślę, że samotność rodzi się w głowie. Kobieta żyjąca bez mężczyzny to nie jest kobieta samotna, jeśli sensem jej życia nie jest mężczyzna. Co więcej, uważam, że równie wiele jest samotnych kobiet mających męża lub partnera. Życie jest zbyt piękne, by marnować je na sny o księciu na białym koniu :)

Z okazji Dnia Kobiet wszystkim Kobietom z mężami i bez mężów życzę wspaniałego życia i wiele przyjaźni od kobiet oraz mężczyzn:)