Płonące trawy

Może kto pamięta, że trzy tygodnie na przełomie marca i kwietnia spędziłam w miejskim mieszkaniu... Ominął mnie wtedy widok ognia i wypalanych traw. Mieszkam we wsi, wokół której jest pełno łąk w związku z przepływającą rzeką i kilkoma zbiornikami wodnymi. Tworzą one bardzo przyjemny klimat do spacerów, ale także do mieszkania, jest ładnie i malowniczo, latem łąki pachną, można łowić ryby w rzece, która jest na tyle mała, że nie wylewa i nie stanowi zagrożenia powodziowego.

Zagrożeniem są natomiast właściciele łąk. Co roku wypalają trawy po zimie. Całą wieś ogarnia wtedy dym, straże pożarne co i raz przejeżdżają na sygnale, policja straszy mandatami i ... za rok znów to samo. W odległości 300 m od mojego domu przebiega trasa szybkiego ruchu i podczas wypalania traw zaciągnięta jest dymem utrudniającym jazdę. Osobiście przez kilka kolejnych lat wzywałam  straż pożarną i policję, kiedy ogień podchodził bezpośrednio do szosy, a płomienie miały wysokość kilku metrów.

W tym roku ognia na własne oczy nie widziałam, bo nie było mnie we wsi, ale wypalanie traw oczywiście się odbyło, co odczułam na własnej osobie. Ogień z wypalanego ugoru dotarł na moje działki budowlane. Są puste, rośnie na nich tylko chwast, a na jednej z nich znajduje się kompostownik. Spaliła się powierzchnia jednej z działek oraz kompostownik. Ogień zatrzymał się na granicy drugiej działki, którą porasta gęsta zielona trawa. Na kolejnej działce oddzielonej wysokimi na kilkadziesiąt metrów świerkami, mieszkam. Od ognia dzieliło moje mieszkanie jakieś 60 metrów. Co by było, jakby ...? Nawet nie chce mi się myśleć. Kiedy po powrocie na wieś zobaczyłam ślady po pożarze (bo jak inaczej to nazwać ?), ścierpła mi skóra. Targały mną takie emocje, że tu na blogu, nawet nie wspomniałam nic na ten temat, bo chyba musiałabym zapisać tylko same bluzgi. Zgłosiłam się na policję, jako osoba poszkodowana, choć szkoda w sumie żadna: spalił się tylko kompostownik. Ale nie chodzi mi przecież o żadną rekompensatę, tylko o zagrożenie pożarowe spowodowane przez jakiegoś durnia ! Podejrzenie pada na właściciela ugoru, od którego się zaczęło, ale oczywiście nikt nie widział, nikt nie słyszał... Nie mogę go w żaden sposób oskarżyć, bo równie dobrze on może powiedzieć, że to ja paliłam chwasty na swojej działce. Słowo przeciwko słowu. Tak zwana "wieś" na pewno wie, kto podkłada ogień na łąki i ugory: ja też wiem, to właściciele tych działek. Czy policja im to udowodni ? Czy będą kary ? Wątpię. Ja swój kompostownik sama sobie odbuduję, ale zanim natura odbuduje straty, to trochę potrwa.

W tym roku gleba i łąki są bardzo suche. Pożar z łąk po drugiej stronie wsi rozprzestrzenił się także na las. Straż uratowała wysokie drzewa, ale podszycie i ściółka wraz z kryjącymi się tam organizmami, spłonęły.Na szczęście nie doszło do tzw. pożaru ziemnego, którego nie widać, a ujawnia się dopiero za jakiś czas. Nie ujawnił się. Nie będzie w tym roku konwalii. Zginęły tysiące żyjątek. Za to debil podpalający łąki żyje i ma się dobrze!