Codziennostki

Jeśli ktoś wątpił w kocio-psią komitywą od pierwszego wejrzenia, to proszę bardzo. Oczywiście psu nie wolno leżeć na moim łóżku ani na żadnej kanapie czy fotelu. Ma swoje legowisko i łaskawie pozwalam leżeć na dywanie:)

 

Było też dziubkowanie w celu poznania swoich zapachów i wspólne picie wody z jednej miski. Jednakże pies jak odkurzacz, wciąga wszystko co jadalne, więc kocie miski powędrowały na wysokości, bo kot sobie karmę dozuje i często ma ją w misce. Bardzo się teraz przydaje mój nawyk sprzątania wszystkiego z widoku. Ani wcześniej ani teraz żadnego jedzenia u mnie na wierzchu nie uświadczy, co oszczędza Luce pokus. Karmę dostaje zawsze o tej samem porze i nie ma żadnego podjadania między posiłkami. Kiedy ja jem, nie daję jej żadnych smakołyków. Bo moje jedzenie należy do mnie i ona ma o tym wiedzieć. Ja z jej miski też przecież nie podjadam:)

Kiedy w pewnym momencie zobaczyłam, że Luka śpi trzymając w objęciach mojego spacerowego kamasza, także buty powędrowały na górę, tak na wszelki wypadek:) Dostała zabawki, ale i tak woli międlić w zębach moje stare kapcie, które tylko czekały na wyrzucenie, ale daam jej w prezencie zamiast kamasza:) Tak więc, póki co szkód jakichś jeszcze nie poczyniła. Nauczyła się natomiast, że kiedy idziemy na spacer, to pańcia wychodzi z domu pierwsza, a pies spokojnie z tyłu. Z powrotem tak samo: ja wchodzę pierwsza, ona za mną. Nie kłóci się o to, zaakceptowała taką kolejność. I pozwala sobie bez protestu wytrzeć łapy. A, bo w ogóle to pierwszy wychodzi kot:)

Posłanie sama sobie przeniosła w inne miejsce, niż pierwotnie zaproponowałam. Jakoś jej w tamtym miejscu nie pasowało, co postawiłam, to przewlekła zębami bliżej drzwi kuchennych. No to jej tam zostawiłam, choć w mojej ludzkiej ocenie pierwsza lokalizacja była lepsza:).

Wydaje mi się, że u poprzednich właścicieli mało była wyprowadzana na spacer, bo jak tylko się wykupka, natychmiast wraca do domu. Zmieniam ten jej nawyk, może na swoją szkodę, ale biorę ją raz dziennie na co najmniej godzinę lub dwie, ona coś sobie szuka, wącha, a ja słucham audiobooka. Rano i wieczorem po pół godziny, o tych porach nie chce mi się dłużej:) 

Ogólnie jest przyjazna, ale dziś pierwszy raz słyszałam jak szczeka - to na widok jakiegoś faceta, który z daleka waniał (piwskiem). Chyba nie lubi alkoholu:)

Lubi biegać. Jak pewnego dnia poszłyśmy dość daleko i w końcu zrobiło mi się zimno, postanowiłam kawałek przebiec. Bardzo się ucieszyła, wyrównała do nogi i wraz ze mną równiutko przy nodze biegła przez dłuższy czas, aż padłam zdyszana i rozgrzana:) Może jej właściciel był biegaczem ?No i przypomniałam sobie dlaczego nie lubiłam psa w domu. Bo śmierdzi i wszędzie są kłaki;) Luce jednak wybaczam i teraz codziennie odkurzam, a podłogę w kuchni zamiatam poza tym jeszcze dwa razy:) Zaopatrzyłam się także w większą ilość różnorodnych odświeżaczy powietrza.

Dzięki Luce kot się uspokoił. Przestał się rano wydzierać. Owszem, wstaje wcześnie, ale po cichym miauknięciu maszeruje do kuwety, potem do miski, na końcu na parapet kuchenny, gdzie ma teraz poduszkę i lekko podniesioną roletę, żeby mógł  podziwiać budzący się świat. A Luka śpi do czasu, aż ja wstanę. Grzeczna dziewczynka:) Tym sposobem dziś obudziłam się przed szóstą, udawałam, że śpię, a faktycznie przez dwie godziny czytałam książkę, potem znów pospałam dwie godziny i wstałam o 9.00 a wraz ze mną Luka. I we trójkę poszliśmy na spacer, przy czym kot został przed bramą.

W nocy był pierwszy przymrozek. W sadzawce została para łabędzi, ciekawe czy zostaną na zimę. Może ich obecność wróży, że zima będzie lekka ? Bo zazwyczaj gdzieś odlatywały. Będę do nich zaglądać. Natomiast jeszcze poprzedniej nocy miałam dyżur nocny w pracy zdalnej. Nie muszę ich brać teraz, kiedy pracuję na stanowisku zarządczym, ale zastąpiłam koleżankę. Późnym popołudniem zauważyłam, że regularnie co jakieś pół godziny koło mojego domu przejeżdża traktor i tak do późnego wieczoru, w końcu aż wyjrzałam zobaczyć, co on się tak kręci. A to rolnik wywoził z pola buraki cukrowe. Jeździł tak przez całą noc, bez przerwy. Jak zaczął jakoś po 16.00 to skończył następnego dnia koło 10.00. Widać spodziewał się mrozu i śpieszył się z uprzątnięciem zbioru. Rano obserwowałam, jak się to odbywało.  Na polu buraki były zrzucone w wysokie pryzmy. Stała przy nich maszyna, która nasypywała je na przyczepy.  Rolnik traktorem podjeżdżał, zostawiał  puste przyczepy, zabierał pełne i tak na okrągło. Strasznie nabrudzili ziemią na drodze dojazdowej do mojego domu, ale na końcu podjechali przyczepą z wielką beczką i szlauchem i umyli asfalt. Kulturalnie. Tyle się trzeba napracować, żeby potem ktoś sobie kilo cukru ze sklepu przyniósł:)